Animacja Plastelinowa znakiem rozpoznawczym Animatora

Animator-2012-plakatZnakiem rozpoznawczym tegorocznej edycji Animatora jest Animacja Plastelinowa. Stąd pomysł by czołówkę i plakat V edycji Animatora przygotowała znana polska animatorka, Izabela Plucińska. Widzowie również podczas festiwalu będą mieli okazję obejrzeć twórczość Izabeli Plucińskiej, Bruce’a Bickforda i Franka Zappy. Dodatkowo odbędą się warsztaty animacji plastelinowej prowadzone przez Monikę Kuczyniecką.

[materiały prasowe]
Widzowie Animatora będą mieli okazję obejrzeć filmy Izabeli Plucińskiej, w tym m.in. ukończony w 2009 roku, największy, jak dotąd, projekt artystki – 25-minutową adaptację filmową znanej niemieckiej powieści Esterhazy autorstwa Irene Dische i Hansa-Magnusa Enzensbergera, opowiadającą o losach Esterhazego, młodego, nieco ślepawego i wychudzonego króliczka, którego patriarcha rodu, hrabia Esterhazy, wysyła do Berlina, by gdzieś w pobliżu tajemniczego Muru Berlińskiego znalazł dla siebie małżonkę, czy nagrodzony „Srebrnym Niedźwiedziem” na festiwalu w Berlinie film „Jam Session”. 

Maraton - Izabela PlucińskaJeszcze siedem minut - Iza Plucińska

 

 

 

 

 

 

Frank Zappa twierdził, że „Bruce Bickford to geniusz…! Niewiele innych domowych wideoprodukcji może się równać z latami starań i pracy nad najdrobniejszymi detalami „The Amazing Mr. Bickford”. Jest to film, który w przyszłości będzie wielokrotnie oglądany i podziwiany”. Obejrzymy również filmy samego Bickforda: tworzony przez bez mała 20 lat „Cas’l” oraz zestaw jego krótkometrażowych produkcji.

13.07.2012, g. 18.00, kino Muza
RETROSPEKTYWY MISTRZÓW
Retrospektywa Bruce Bickforda

Bruce Bickford, znany głównie z osiągnięć w animacji plastelinowej, realizuje się również w takich dziedzinach, jak animacja rysunkowa, rzeźba, malarstwo i powieści graficzne (ich cykl opublikuje wkrótce w wydawnictwie Fantagraphics Books). Jego karierę, trwającą już ponad czterdzieści lat, niezależnie od tworzywa, w którym pracuje, nieustająco wyróżnia oryginalna wizja, dostrzegalna w każdej pracy artysty.

Dzięki zaproponowanemu zestawowi filmów krótkometrażowych poznamy różnorodność i niezwykłość dokonań Bickforda, włącznie z młodzieńczymi dziełami, wśród nich eksperymentami na taśmie super 8mm. Będzie można zobaczyć kulisy produkcji, a także wiele nie prezentowanych dotychczas w Europie, a wywierających ogromne wrażenie filmów rysunkowych opartych na linii, jak również dłuższą krótkometrażówkę Ogród Prometeusza.

Ogród Prometeusza – pierwszy niezależny projekt, nad którym Bickford sprawował całkowitą kontrolę artystyczną, ukazuje w pełni nieposkromiony geniusz tego artysty. Jak mityczny, przywołany w tytule filmu heros, tak sam Bickford nadaje tchnienie życia swojemu plastelinowemu światu, tworząc abstrakcyjną miniepopeję, która jest po części mitem o stworzeniu, a po części opartą na legendach, pełną mieczy i czarów bitwą. Stworzona ponad dwie dekady temu i po raz pierwszy pokazana w 2008 r. animacja (jak wszystkie prace Bickforda) daje uczucie uprzywilejowanego dostępu do wyobraźni artysty tworzącego sztukę dla sztuki i udostępniającego swoje przedziwne wizje wszystkim tym, którzy chcą w nich uczestniczyć.

14.07.2012, g. 16.00, kino Muza
FILMY JURORÓW
Retrospektywa Izabeli Plucińskiej

Jam Session - Iza Plucińska

Izabela Plucińska urodziła się 6 października 1974 w Koszalinie. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi do roku 2000, a od 2003 kontynuowała naukę w Hochschule für Film und Fernsehen „Konrad Wolf” w Poczdamie. Była w tym czasie stypendystką programów DAAD oraz Nipkow Programm w Berlinie.

W 2004 roku na koniec studiów jako pracę dyplomową przygotowała Jam Session. Film został zakwalifikowany na Festiwal Filmowy w Berlinie w kategorii krótkiego metrażu w 2005 roku, gdzie nagrodzono go Srebrnym Niedźwiedziem. W 2006 roku Plucińska założyła firmę ClayTraces, w której dla Telewizji Polskiej wyprodukowała film Śniadanie.

Wyreżyserowała i wyprodukowała również Jeszcze 7 minut oraz, wspólnie ze Spelą Cadez, Maraton. W 2009 roku ukończyła swój największy, jak dotąd, projekt – 25-minutową adaptację filmową znanej niemieckiej opowieści ilustrowanej Esterhazy autorstwa Irene Dische i Hansa-Magnusa Enzensbergera.

Jej najnowsza praca w zakresie animacji plastelinowej Josette i jej ojciec jest adaptacją książki dla dzieci napisanej przez Eugene’a Ionesco. Od 2009 roku Izabela Plucińska prowadzi zajęcia w szkole filmowej w Poczdamie. Obecnie z grupą twórców animacji pracuje nad nowym krótkometrażowym projektem Liebling.

JOSETTE UND IHR PAPA (JOSETTE I JEJ OJCIEC) 2010 / 8′ 
Jak każdego ranka, Josette puka do drzwi sypialni rodziców. Tym razem jednak tata jest w złym nastroju. „– Gdzie jest mama?!” – pyta dziewczynka. Mama wyjechała na wieś na kilka dni. Tata skorzystał z tego, by porządnie się najeść i wypić dużo niezdrowych trunków. Josette chciałaby się z nim bawić, lecz on musi już iść do pracy. „Spróbuj mnie znaleźć!” – rzuca wyzwanie córce. Nie ma go w salonie, nie ma go w wazonie ani w piecu, ani na kanapie. Nie ma go nawet w kieszeni spodni. „Gdzie jest tata?”. Adaptacja książki dla dzieci napisanej przez Eugene’a Ionesco.

ESTERHAZY / 2009 / 25′
Esterhazy z wiedeńskiej dynastii Esterhazych to młody, nieco ślepawy i wychudzony króliczek. Patriarcha rodu, hrabia Esterhazy, wysyła go do Berlina, by gdzieś w pobliżu tajemniczego Muru Berlińskiego odnalazł dużą, zdrową i mięsistą króliczycę. Po długich poszukiwaniach trafia do raju (króliczy raj istniał naprawdę między wschodnią i zachodnią częścią Berlina w pobliżu Muru). Esterhazy przenosi się tam z miłością swojego życia – Mimi, ale że jest to akurat rok 1989… Mur Berliński zostaje zburzony…

BREAKFAST (ŚNIADANIE) 2006 / 2’20”
Przy stole, podczas śniadania, kobieta i mężczyzna nie mają sobie nic do powiedzenia, aż do chwili, gdy nagły powiew wiatru zmusza ich do konfrontacji z rzeczywistością.

7 MORE MINUTES (JESZCZE SIEDEM MINUT) 2008 / 7’30”
Wypadek pociągu! Czwórka pasażerów budzi się na plaży. Ciepło, słońce, bezchmurne niebo, mewy krzyczące w oddali. Może warto wykąpać się w morzu? A może oni już teraz dryfują stąd ku wieczności…

MARATHON (MARATON) 2008 / 5′
Wiele osób postanawia wziąć udział w maratonie. Niespodziewanie na trasę opada gęsta mgła. Biegacze tracą orientację, ale nie mogąc się zatrzymać, znikają w tej mlecznej gęstwinie…

JAM SESSION / 2005 / 9’30”
Teresa i Wiktor, para w średnim wieku, mieszkają w apartamencie nad klubem jazzowym. W nocy nie są w stanie spać z powodu głośnej muzyki dobiegającej z dołu. A może jednak jest to pewien rodzaj odskoczni od ich nudnego codziennego życia?

16.07.2012, g. 22.30, Pasaż Kultury
ANIMACJA I MUZYKA
Bruce Bickford: „Cas’l”

Cas'l_B. Bickford 

CAS‘L / USA / 45’
Nareszcie jest! Legendarne i długo tworzone dzieło życia Bruce’a Bickforda Cas’l jest wreszcie ukończone, by wkroczyć w niczego nie podejrzewający świat! Wywodzący się z jednej z najwcześniejszych koncepcji Bickforda (Dyskotekę/Loch Cas’l i zło tam istniejące opisuje Frankowi Zappie już w 1979 r. w Baby Snakes) film ten był dopracowywany przez bez mała 20 lat, stając się najdłuższą i prawdopodobnie najbogatszą pracą w dotychczasowym dorobku artysty. Jest to stymulująca wyobraźnię, purenonsensowa odyseja rozgrywająca się w złożonym plastelinowym świecie. Bickford luźno wykorzystał nieco odmieniony Eden, taki jak w Ogrodzie Prometeusza (ukończonym w 2008 r. innym krótkim metrażu „długiej formy”, tworzonym w trakcie prac nad Cas’l). Przepełniony występnymi konkwistadorami, partyzantami, złowrogą maszynerią i zmutowanymi cheeseburgerami, spojony pokrętną logiką i mitologią – film ten pełni funkcję swoistej syntezy symboli, znaczeń i obsesji w strumieniu świadomości wypełniającym od dłuższego czasu wyobraźnię Bickforda.

BRUCE BICKFORD, USA
Wyobraźcie sobie, że artystyczne wizje Hieronima Boscha, czy Arta Clokeya – twórcy Gumby – narodziły się w trakcie narkotycznego szaleństwa, a otrzymacie ogólne pojęcie o plastelinowej psychodelii w niesamowitym mikrokosmosie Bruce’a Bickforda! Ten samotnik i samouk z Seattle spędził wiele lat poszerzając granice świata animacji i jego oczekiwań. Znany jest głównie dzięki filmom, które Frank Zappa – współpracownik i wielbiciel jego prac – pomagał wprowadzić do obiegu, m.in. Baby Snakes i The Dub Room Special. Głęboko halucynacyjne obrazy oszałamiają skalą i intensywnością barw, ale prawdziwym wyróżnikiem plastelinowej odysei Bickforda jest dopracowany do najmniejszego szczegółu, radosny, koszmarny, nieustanny morfing, zawarty w praktycznie każdej sekwencji. Jego niespokojne, często wesołe i bogate w akcję przygody, toczące się w odmiennych stanach świadomości, pełne są wilkołaków, władców lochów, leśnych nimf i zmutowanych cheeseburgerów. Wszystko to zdaje się potwierdzać, że nawet najwrażliwsza dusza może stworzyć burzliwe wizje, wykraczające daleko ponad życie.

17.07.2012, g. 18.00, kino Muza
RETROSPEKTYWY MISTRZÓW
Frank Zappa, „The Amazing Mr Bickford”

Amazing Mr Bickford_F. Zappa 

THE AMAZING MR. BICKFORD / FRANK ZAPPA & BRUCE BICKFORD / 1987 / 52’
W tytule nie ma żadnej przesady. Sztuka Bruce’a Bickforda – halucynacyjne plastelinowe połączenie Piotrusia Pana, Raya Harryhausena i Dzikiej Bandy – jest po prostu niesamowite.

Frank Zappa pierwszy raz wykorzystał talent Bickforda – samouka, który stał się czarodziejem animacji plastelinowej – do wizualizacji swojej muzyki w filmie Baby Snakes z 1979 r. W Niesamowitym Panu Bickfordzie kontynuuje tę współpracę. Film pokazuje kilka najoryginalniejszych prac Bickforda z towarzyszeniem napisanej na orkiestrę muzyki Zappy. Wydane na kasecie VHS w 1987 r. (po dziś dzień nie ukazał się na innym nośniku), w ciągu lat nagranie to urosło do rangi undergroundowej legendy. Rozprowadzane pośród fanów psychodelicznych podróży w czasie nocnych piwnicznych imprez zaszczepiało w zdumionych widzach kult Bruce’a Bickforda. Na oryginalnej okładce kasety Zappa głosił: „Bruce Bickford to geniusz…!

Niewiele innych domowych wideoprodukcji może się równać z latami starań i pracy nad najdrobniejszymi detalami Niesamowitego Pana Bickforda. Jest to film, który w przyszłości będzie wielokrotnie oglądany i podziwiany”. Dwadzieścia pięć lat później każdy wyjątkowy detal tej niepowtarzalnej wizji, w której nieustannie przeistaczają się potwory i krajobrazy, odbierze wam dech i pozostawi kompletnym zachwycie.

FRANK ZAPPA , USA
Rockowy ikonoklasta, satyryk i komentator społeczno-polityczny, kompozytor muzyki orkiestrowej, wirtuoz gitary, producent muzyczny i innowacyjny filmowiec. Spełniał się także w wielu innych rolach.

Frank Vincent Zappa urodził się 21 grudnia 1940 w Baltimore. Mając 12 lat zaczął grać na perkusji. Gdy jego rodzina przeniosła się do położonej na pustkowiu Antelope Valley w Kalifornii (dla Zappy oznaczało to także pustkę i jałowość w sensie kulturalnym), zaczął grać w grupach rhythm-and-bluesowych, by, mając 18 lat, przerzucić się na gitarę. Szkołę średnią ukończył ze słabym wynikiem i głębokim poczuciem nonkonformizmu, z pewnością wzmocnionym przez otoczenie, w którym dorastał. Imał się przeróżnych zajęć, nim wreszcie zamówiono u niego muzykę do westernu klasy B.

Za zarobione wówczas pieniądze zakupił studio nagrań, w którym, po założeniu „odjazdowej” grupy The Mothers of Invention, rozpoczął swoją różnorodną i nieporównywalną z nikim innym karierę muzyczną. Przez całą drogę artystyczną w równym stopniu bawił, inspirował, jak i obrażał ludzi. Podróżując od szyderczej psychodelii przez niczym nieskrępowane rockowo-jazzowe jamowanie po awangardową muzykę poważną, Zappa podbił świat muzyki dzięki swojemu niepowtarzalnemu i oryginalnemu poczuciu humoru.

Spośród jego działań pozamuzycznych warto wspomnieć o filmach (w tym Baby Snakes), a także zeznaniach przed Kongresem przeciwko cenzurze w muzyce. W 1990 roku na zaproszenie prezydenta Václava Havla odwiedził Czechosłowacje i został przez niego mianowany „ambasadorem kultury”. Frank Zappa zmarł w 1993 r.

13-16.07.2012, godz. 11:00-16:00 Arsenał
WARSZTATY ANIMACJI PLASTELINOWEJ
Prowadząca: Monika Kuczyniecka

Plastelina kojarzona jest zazwyczaj z beztroską zabawą, dzieciństwem i zapaskudzonym na stałe dywanem. Nie bez racji. Ale plastelina to przede wszystkim świetne medium artystyczne, o szerokim spektrum zastosowania w animacji poklatkowej. Możemy nią malować (Joan Gratz), przeistaczać i bawić się formą (Bruce Bickford), czy konstruować lalki i całe scenografie przy jej użyciu (Nick Park, A. Elliot, Gari Bardin). Warsztaty są skierowane do osób, które mają za sobą już pierwsze kroki na polu animacji poklatkowej, a swoje doświadczenie chcą wzbogacić o pracę z plasteliną – materią wdzięczną, zaskakującą i dającą wiele możliwości twórczych.


Dodaj komentarz »

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *